منتشر شده در تاریخ ۱۵ اردیبهشت ۱۳۹۱

مبحث ايرادات از مهمترين مباحث است كه فصل مستقل و مواد متعددي از قانون مدني سابق و فعلي در خصوص آن تدوين گرديده است. اين مبحث در محاكم و دادگاههاي دادگستري و ساير مراجع قضايي و اداري نيز داراي جايگاه ويژه اي است و همواره مورد توجه قضات، وكلاي دادگستري و اصحاب بوده است. همچنين علماي نيز در تقريرات و تأليفات خود به طور مرتب فصلي براي اين موضوع تخصيص داده اند و در واحدهاي درسي دانشكده هاي و در ضمن درس آيين مدني نيز مورد تدريس قرار گرفته است.

تعریف ایرادوانواع آن:

بند اول – چيست؟

در هيچيك از قوانين آيين دادرسي مدني كه تاكنون تدوين و تصويب گرديده، تعريف صريح و دقيقي از «ايراد» ارائه نشده است و قانونگذار صرفاً به ذكر مصاديق ايراد در قوانين مربوط، پرداخته است براساس همين مصاديق، حقوقدانان تعاريفي از «ايراد» ارائه نموده اند كه برخي از تعاريف مزبور و نواقص آنها به طور مختصر مورد بررسي قرار مي گيرد:

ايراد عبارت است از وسيله اي كه ، معمولاً، در جهت ايجاد مانع، موقتي يا دائمي، بر جريان رسيدگي به دعواي مطروحه و يا بر شكل گيري مبارزه در اصل و ماهيت حق مورد ادعا به منظور بازداشتن موقت يا دائم از پيروزي بكار گيرد. (عبدالله شمس، آيين دادرسي مدني، جلد اول، صفحه 456)

نقصي كه در تعريف فوق مشاهده مي شود اين است كه ايراد، وسيله دفاع خوانده نيست. ايراد مشكل قانوني دعواست، كه هرگاه توسط خوانده مطرح شود، شكل دفاع به خود مي گيرد و در مواردي كه توسط خوانده و يا قاضي محكمه طرح شود، مشمول تعريف فوق نمي شود. بنابراين تمامي ايرادات وسيله دفاع خوانده محسوب نمي شوند و تعريف فوق از اين حيث ناقص است.

 بند دوم – انواع ايراد:

ماده 84 قانون آيين دادرسي مدني به طور كلي ايرادات را در 11 بند بر شمرده است. ولي با عنايت به تعريفي كه از ايراد ارائه گرديد و همچنين با توجه به ماده 84 قانون آيين دادرسي مدني بايد پذيرفت كه موارد مزبور حصري نبوده و ايرادات ديگري، از مواد مختلف قانون آيين دادرسي مدني قابل استخراج و استناد مي باشد. به عبارت ديگر هر مشكلي كه براساس قانون مانع از جريان يافتن موقت يا دائم دعوا گردد، تحت عنوان ايراد قابل بررسي و طرح است ولو قانونگذار صراحتاً، عنوان «ايراد» را به مشكل مزبور نداده باشد. عليهذا در ذيل، ايرادات بر شمرده شده در ماده 84 و همچنين مواد پراكنده قانون آيين دادرسي مدني ذكر مي گردند.

ايرادات مذكور در قانون آيين دادرسي مدني:

۱- ايراد عدم صلاحيت (بند يك ماده 84 قانون آيين دادرسي مدني)

2- ايراد امر مطروحه (بند دو ماده 84 قانون آيين دادرسي مدني)

3- ايراد دعواي مرتبط (بند دو ماده 84 قانون آيين دادرسي مدني)

4- ايراد عدم اهليت (بند سه ماده 84 قانون آيين دادرسي مدني )

5- ايراد عدم توجه دعوا (بند چهار ماده 84 قانون آيين دادرسي مدني )

6- ايراد عدم سمت (بند 5 ماده 84 قانون آيين دادرسي مدني) صلاحيت (بند يك ماده 84 قانون آيين دادرسي مدني)

2- ايراد امر مطروحه (بند دو ماده 84 قانون آيين دادرسي مدني)

3- ايراد دعواي مرتبط (بند دو ماده 84 قانون آيين دادرسي مدني)

4- ايراد عدم اهليت (بند سه ماده 84 قانون آيين دادرسي مدني )

5- ايراد عدم توجه دعوا (بند چهار ماده 84 قانون آيين دادرسي مدني )

6- ايراد عدم سمت (بند 5 ماده 84 قانون آيين دادرسي مدني)

۷- ايراد امر مختومه (بند 6 ماده 84 قانون آيين دادرسي مدني)

8- ايراد عدم اثر قانوني دعوا (بند 7 ماده 84 قانون آيين دادرسي مدني )

9- ايراد عدم مشروعيت (بند 8 ماده 84 قانون آيين دادرسي مدني)

10- ايراد عدم جزميت دعوا (بند 9 ماده 84 قانون آيين دادرسي مدني)

11- ايراد عدم ذينفعي (بند 10 ماده 84 قانون آيين دادرسي مدني)

12- ايراد مرور زمان (بند 11 ماده 84 قانون آيين دادرسي مدني )

13- ايراد رد دادرس (ماده 91 قانون آيين دادرسي مدني )

14- ايراد عدم رعايت شرايط قانوني (مواد 66، 350 و … )

15- ايراد تفكيك دعوا (ماده 65 قانون آيين دادرسي مدني)

16- ايراد (ماده 19 قانون آيين دادرسي مدني)

17- ايراد به ورود شخص ثالث (ماده 271 قانون آيين دادرسي مدني سابق)

18- اعتراض (ايراد) به بهاي خواسته (بند 4 ماده 62 و ماده 63 قانون آيين دادرسي مدني)

قابل ذكر است كه برخي از ايرادات فوق الذكر در ساير مراجع رسيدگي، اعم از مراجع دادگستري و غيردادگستري نيز قابل طرح و توجه مي باشند. بعلاوه در آيين دادرسي برخي از مراجع اختصاصي بدون آنكه صراحتاً نامي از «ايراد» برده شده باشد، مصاديق آن بر شمرده شده است.

0/100 امتیاز، از 0 رای
 
به نظر شما این مطلب جالب، مفید یا آموزنده بود؟

نظر خود را با ما در میان بگذارید